یکی از مهمترین بخشهای رشد یک کودک، تقویت مهارتهای اجتماعی اوست. مهارتهایی مانند برقراری ارتباط مؤثر، همکاری با دیگران، حل مسئله، و احترام به تفاوتها، نهتنها در مدرسه بلکه در تمام مراحل زندگی کاربرد دارند.
مدرسه بهعنوان اولین محیط اجتماعی گسترده بعد از خانواده، نقش بسیار مهمی در پرورش این تواناییها دارد. وقتی دانشآموز یاد میگیرد که احساسات خود را بیان کند، به صحبتهای دیگران گوش دهد و در کارهای گروهی مشارکت کند، در واقع پایههای زندگی موفق آیندهاش را میسازد.
آموزش مهارتهای اجتماعی لزوماً به معنای اضافه کردن کتاب جدید یا کلاس مستقل نیست. گاهی همینکه معلم در کلاس به دانشآموز فرصت اظهار نظر میدهد یا راههای حل تعارض را با گفتوگو آموزش میدهد، گامی مؤثر در این مسیر برداشته میشود.
تقویت این مهارتها باعث افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب اجتماعی و رشد هوش هیجانی در دانشآموزان میشود. بنابراین، لازم است که والدین و مربیان به این موضوع نه به چشم یک موضوع فرعی، بلکه به عنوان بخشی جداییناپذیر از فرآیند آموزش نگاه کنند.
